İzmir Güneşiyle Başlayan Hikâye: “Güneşlik Perde Yerine Ne Kullanılabilir?” Arayışı İzmir’de yaşamak, sabah uyanınca “günaydın” demekten çok “güneş yine neden bana bu kadar yakın?” diye düşünmek demek. Yazın özellikle, perdelerin bile teslim bayrağını çektiği anlar oluyor. Ben 25 yaşında, gündüzleri kahveyle ayakta duran, geceleri “bugün de hayatı fazla düşündüm” diyerek tavana bakan biriyim. Ve evet, bir gün benim de başıma geldi: Güneşlik perde artık yeterli değildi. Sabah 07.32. Gözüm açılıyor. Ama açılmasa daha iyiydi. Çünkü güneş, odamda VIP alan kaplamış gibi. Perdeyi çekiyorum, yine ışık. “Tamam,” dedim kendi kendime, “bu iş böyle olmayacak.” Ve o gün şu soruyla tanıştım: Güneşlik…
Yorum Bırak